Córka Agenora

Córka Agenora

Od wczesnej młodości

Dokonywała samookaleczeń

Maskowanych nowymi granicami

A dziś ukrywa siniaki 

Pod mocnym makijażem

Po zamorskich kochankach

Używając do niego

Sześciu kolorów z tęczowej palety

Granatowego już nie lubi

Nie była dobrą matką 

Miała skrobanki

I po milionowej straciła rachubę

Mimo wszystko trzyma fason

Uśmiechając się sztucznie

Do kamer telewizyjnych

25.05.2026

Odchodząc

zabrałaś wszystko, co kochałem:
odstające uszy ukryte pod włosami,
herbaciany zapach dezodorantu,
rozstępy na... wiesz gdzie. I dużo,
dużo więcej. No tak - wszystko.

Zabrałaś i wyrzuciłaś to na śmietnik.
Zanegowałaś samą siebie.
To trwa do dziś i skończy się
dopiero z twoją śmiercią.

Nie będzie mnie wtedy przy tobie
i nigdy się o niej nie dowiem.
Może i lepiej. Nie będę widzieć
jak firma pogrzebowa wynosi cię
zapiętą na suwak od stóp do głów.

16.05.2026

Publikacja na stronie Odry

https://okis.pl/miesiecznik-odra/wiersze-z-pocztowek/wiersze-z-pocztowek-2026/wiersze-wybrane-w-maju-2026/