Ironia losu

Poeci przeklęci

Pijacy pieprznięci
Za życia niczego
Nie wydawali

Dopiero ich wiersze
Te gorsze i lepsze
Gdy oni już w ziemi
Wszyscy poznali

Nikt ich nie słuchał
Przepędzał jak muchy
Co się do gówna
Zlatują

A teraz uczczeni
Na klęczkach wielbieni
Uczniów w szkole
Katują